Waarnemingen in onze natuurgebieden mag je altijd doorgeven aan onze conservators.

• Conservator Vic Michiels, 015 20 38 08
• Conservator Lutgarde Van Driessche, 015 32 01 66

• Zwarte specht in de Mosterdpot
• 2005: Mosterdpotnieuwtjes

Tijdens de beheerswerken in "De Mosterdpot" dachten wij eerst kauwen te zien. Bij nader toezicht bleken het om twee ZWARTE SPECHTEN te gaan die zich van boom tot boom verplaatsten. De ene was overduidelijk een mannetje, gezien zijn felrode kop.
Koppeltje, broedgeval ???????
Wie weet, wordt opgevolgd…
Vic

De voorbije maanden is er weer heel wat gebeurd in ons natuurgebied de Mosterdpot.

Zo is er op 21 september een kalfje geboren op het perceel van het retentiebekken aan de Goorbosbeek. Vermits het fietspad aan de Netedijk een mooi uitzicht geeft over het retentiebekken, waren er aardig wat voorbijgangers die dit vanop de eerste rij konden meemaken.
De Limousinkoeien die daar grazen, zijn dieren die veel robuuster zijn als de ‘gewone’ koeien: ze zijn meer geschikt voor nattere terreinen (zoals veel van onze natuurgebieden), kunnen ook beter koude verdragen en natuurlijk bevallen is voor hen een normale zaak. De voorbijgangers hoefden zich dus zeker geen zorgen te maken. Het was wel fijn voor onze conservators om zoveel positieve reacties te krijgen…

Daarnaast zijn er aan de monding van de Goorbosbeek enkele zeldzame plantjes gevonden. Dat er al spindotterbloem (Caltha palustris var araneosa) staat weten we al langer. Bij beheerswerken in het retentiebekken, ontdekte Vic een plantje dat Johan herkende als de relatief zeldzame blauwe water-ereprijs (Veronica anagallis-aquatica). De plant heeft zich gevestigd in de instroomopening (nabij het houtenschot). Deze plantjes werden dan ook niet afgemaaid.
De tweede ontdekking was zowaar nog veel leuker. Aan de overkant van de Goorbosbeek staat veel grote waterweegbree, reuzenbalsemien, kattenstaart, zelfs moerasandoorn en meer van die relatief algemene maar mooi bloeiende dingen.

Kattenstaart	Reuzenbalsemien

Toch stond er tot Johans grote verbazing ook pijlkruid (Sagittaria sagittifolia) en nog geen klein beetje ook. Dit is een zeer mooie waarneming in een soort van matig voedselrijke en beschutte traag stromende wateren. Het pijlkruid kan niet zo goed tegen verontreiniging (is dit een teken dat de kwaliteit verbeterd?) en zeker niet tegen machinaal en grootschalig ruimen van de beek, daarom is de plant in onze streken bijna verdwenen, terwijl hij vroeger heel algemeen moet geweest zijn in laaglandbeken en rivieren.

Het kan ook zijn dat we het pijlkruid nooit opgemerkt hebben. In het voorjaar gedraagt de plant zich als een onderwaterplant (ondergedoken lijnvormige bladeren) en is dan heel onopvallend.

Tenslotte was het Mosterdpotje weer een rustpunt tijdens de Mars forten en schansen op 24 september. De honderden wandelaars konden aangenaam verpozen bij een hapje en een drankje in een prachtig stukje natuur. Ook veel mensen uit de buurt profiteerden ervan om eens een kijkje te komen nemen.

Het is duidelijk voelbaar dat de buurt zich betrokken voelt bij wat er gebeurt in en rond de Mosterdpot.

Vic, Lutgarde en co hebben met hun onovertroffen inzet weer prachtig werk geleverd!